ನಮ್ಮ ಪಕ್ಕದ ರಸ್ತೇಲಿ ಒಂದು ಮನೆ ಇತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರು ಹೆಂಗಸ್ರು ಇದ್ರೂ. ಅತ್ತೆ ಸೊಸೆ. ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಗಂಡ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಚಿಕ್ಕವಯಸ್ಸಿಗೆ ಗಂಡನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಕಳ್ಕೊಂಡಿದ್ರು. ಅವರು ಹೇಗೋ ಜೀವನ ನಡೆಸ್ತಿದ್ರು. ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕದ ಮನೆಯವರು ಆಗಾಗ ಸಹಾಯ ಮಾಡ್ತಿದ್ರು.
ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮನಿಗೂ ಅವರು ಪರಿಚಯ. ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರ ಅಲ್ಲದೆ ಇದ್ರೂ ಯಾವಾಗ್ಲಾರು ಒಮ್ಮೆ ಸಿಕ್ಕಿದಾಗ ಮಾತಾಡಿಸೋರು. ಒಮ್ಮೆ ಆ ಅತ್ತೆ ಎಲ್ಲೋ ಹೋಗಬೇಕಿತ್ತು. ಅದಕ್ಕೆ ಅಟ್ಟದ ಮೇಲಿಂದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ತೆಗಿಬೇಕಿತ್ತು. ಅವತ್ತು ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ಸಿಕ್ಕಿ ನನ್ನ ಮಗನ್ನ ಕಳಿಸ್ತೀನಿ ಅಂತ ಹೇಳಿ ಬಂದ್ರು. ನಾನು ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋದೆ. ಅಟ್ಟದಿಂದ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಇಳಿಸಿದೆ. ಆಗ ಸೊಸೆ ಚೇರ್ ತಂದುಕೊಟ್ಟಳು. ನಾನು ಅದರಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದೆ. ಅಟ್ಟ ಎತ್ತರ ಇತ್ತು. ಚೇರ್ ಉದ್ದ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಕೈ ಚಾಚಿದೆ. ಆಗ ನನ್ನ ಶರ್ಟ್ ಮೇಲೆ ಬಂತು. ನನ್ನ ಕಾಚ ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊರಗೆ ಕಾಣಿಸ್ತಿತ್ತು. ಅದನ್ನೇ ಸೊಸೆ ಗುರಾಯ್ಸ್ತಿದ್ಲು. ನಾನು ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಇಳಿಸಿದೆ.
ನನ್ನ ತುಣ್ಣೆ ದೊಡ್ಡದು. ನಾನು ಅಷ್ಟೇನೂ ಮೈಕಟ್ಟು ಇಟ್ಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ತೆಳ್ಳಗೆ ಇರೋ ಹುಡುಗರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ತುಣ್ಣೆ ಇರುತ್ತಂತೆ. ನನ್ನ ವಿಷಯದಲ್ಲಂತೂ ನಿಜ. ನನ್ನ ತುಣ್ಣೆ ನಾರ್ಮಲ್ ಆಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಪ್ಯಾಂಟ್ ಅಲ್ಲಿ ಉಬ್ಬಿ ಕಾಣುತ್ತೆ. ಇನ್ನು ನಿಗುರಿದಂಗಂತೂ ಬೇಡವೇ ಬೇಡ.
ನಾನು ಕೈ ಮೇಲೆ ಎತ್ತಿದಾಗ ಸೊಸೆ ನನ್ನ ಪ್ಯಾಂಟ್ ನೋಡಿ ತುಣ್ಣೆ ನೋಡಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿಕೊಂಡಳು. ನಂಗು ಇದು ಗೊತ್ತಾಯಿತು. ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಇಳಿಸಿದ ಮೇಲೆ ‘ಅಷ್ಟೇನಾ’ ಅಂತ ಕೇಳಿದೆ. ಅವಳು ಆ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೊಂದು ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ತೆಗಿತಿಯ ಅದ್ರಲ್ಲಿ ಏನಿದೆ ನೋಡಬೇಕು ಅಂದ್ಲು. ನಾನು ತೆಗೆಯಲು ಮತ್ತೆ ಕೈ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಚಾಚಿದೆ. ಆಗ ಅವಳು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ತುಣ್ಣೆ ನೋಡಿ ಕಣ್ಣು ತಂಪು ಮಾಡ್ಕೊಂಡ್ಲು. ಹೀಗೆ ಒಂದೆರಡೇ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ತೆಗಿಸಿ ವಾಪಾಸ್ ಇಡಿಸಿದ್ಲು. ನಾನು ಕೂಡ ‘ಪಾಪ ವಿಧವೆ ಚಿಕ್ಕ ವಯಸು ಬೇರೆ. ಫ್ರೀ ಷೋ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳಲಿ ಅಂತ ನನ್ನ ತುಣ್ಣೆ ಅವಳ ಕಡೆ ತಿರುಗಿಸಿ ತಿರುಗಿಸಿ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಇಳಿಸಿದೆ’. ಅವಳ ಅತ್ತೆ ಜ್ಯೂಸ್ ಮಾಡಿದ್ಲು. ನಂಗೆ ಕೊಟ್ಲು. ನಾನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟೆ.
ಎರಡು ದಿನ ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮ ಅಮ್ಮ ಹೇಳಿದ್ರು. ಅವರ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕಂತೆ. ಏನೋ ಅಟ್ಟದ ಮೇಲಿಂದ ಇಳಿಸ ಬೇಕಂತೆ ಅಂತ ಹೇಳಿದ್ರು. ನಾನು ಹೋದೆ. ಅವಾಗ ಸೊಸೆ ಮಾತ್ರ ಇದ್ಲು. ಅತ್ತೆ ಊರಿಗೆ ಹೋಗಿದ್ಲು. ಸೊಸೆ ಅವತ್ತು ಏನೋ ಡಿಫೆರೆಂಟ್ ಆಗಿ ಕಾಣಿಸ್ತಿದ್ಲು. ಹೊಸ ರೀತಿ ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡ್ಕೊಂಡಿದ್ಲು. ಅವಳು ನನ್ನನ್ನು ಒಳಗೆ ಕರೆದು ಬಾಗಿಲು ಹಾಕಿಕೊಂಡಳು. ಆಮೇಲೆ ನನ್ನ ರೂಮಿಗೆ ಕರೆದ್ಲು. ನಾನು ರೂಮಲ್ಲಿ ಏನೋ ಪೆಟ್ಟಿಗೆ ಇಳಿಸಬೇಕು ಅಂತ ಅಂದುಕೊಂಡೆ. ಆದ್ರೆ ರೂಮಲ್ಲಿ ಬೇರೆನೇ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇತ್ತು. ಮಂಚದ ಮೇಲೆ ಫಸ್ಟ್ ನೈಟ್ ರೀತಿ ಅಲಂಕಾರ ಮಾಡಿದ್ರು. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹಾಲು ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳು ಇದ್ವು. ಹಾಸಿಗೆ ಮೇಲೆ ಮಲ್ಲಿಗೆ ಮತ್ತು ರೋಜಾ ಹೂವು ದಳಗಳು ಹರಡಿದ್ವು. ನಂಗೆ ಶಾಕ್ ಆಯಿತು.
ಅವಳು ನನ್ನ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಹೇಳಿದ್ಲು ‘ದಯವಿಟ್ಟು ನಂಗೆ ಮಗು ಕೊಡು. ನಾನು ಚಿಕ್ಕ ವಯಸ್ಸಿಗೆ ವಿಧವೆ ಆದೆ. ನಂಗೆ ಇನ್ನು ೨೭ ವರ್ಷ. ನನ್ನ ಗಂಡ ೨ ತಿಂಗಳ ಹಿಂದೆ ಹಾರ್ಟ್ ಅಟ್ಯಾಕ್ ಆಗಿ ಸತ್ತುಹೋದ. ನಂಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಮದುವೆ ಬೇಡ. ಮಗು ಆದ್ರೆ ಅದರೊಂದಿಗೆ ಸುಖವಾಗಿ ಇರ್ತೀನಿ. ಪ್ಲೀಸ್ ನಂಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡು’
ನಾನು ಶಾಕ್ ಆದೆ. ಊರಲ್ಲಿ ಇರೋರಿಗೆಲ್ಲ ನಾನೊಬ್ಬನೇ ಮಗು ಕೊಡೋಕ್ಕಾಗುತ್ತ? ನಾನು ‘ಇಲ್ಲ ಸಾರಿ’ ಅಂದೇ. ಅವಳು ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಅಳೋಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ಲು.
‘ನೀನಿನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕವನು ಅಂತ ಗೊತ್ತು. ನಾನೇ ಎಲ್ಲ ಹೇಳಿಕೊಡ್ತೀನಿ. ನೀನೊಬ್ಬನೇ ನಂಗೆ ದಿಕ್ಕು. ನೀನು ಒಳ್ಳೆ ಹುಡುಗ. ಬೇರೆಯವರು ನನ್ನ ದುರುಪಯೋಗ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳ ಬಹುದು. ನನ್ನ ಅತ್ತೆ ಕೂಡ ಈ ವಾರ ಇಲ್ಲ. ದಯವಿಟ್ಟು ದಿನ ಬಂದು ಹೋಗು. ಆಮೇಲೆ ನಾನೇನು ಕೇಳೋಲ್ಲ. ನಿಂಗೆ ಏನು ಬೇಕೋ ಕೇಳು ಅದನ್ನ ಕೊಡ್ತೀನಿ’.
ನಂಗೆ ಕನಿಕರ ಬಂತು. ಅವಳು ನಂಗೇನು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ನಂಗೆ ಅವಳೇ ಹೇಳಿಕೊಡೋದಾಗಿ ಯೋಚಿಸ್ತಿದಾಳೆ. ಆದ್ರೆ ನಾನು ಈಗಾಗ್ಲೇ ಆಂಟೀರನ್ನ ಕೆಯ್ದು ಸಾಕಷ್ಟು ಅನುಭವ ಪಡ್ಕೊಂಡಿದೀನಿ ಅಂತ ಅವಳಿಗೆ ಪಾಪ ಗೊತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.